Na de eerste, bloedige landingsdagen in Normandië begon voor de geallieerden een nieuwe fase van de strijd: de opmars naar Cherbourg. Deze strategisch gelegen havenstad op het schiereiland Cotentin was van onschatbare waarde voor de bevoorrading van troepen en materieel. Terwijl de stranden nog nasmeulden en het front zich langzaam landinwaarts verplaatste, werden soldaten geconfronteerd met een taai landschap van bocage-heggen, versterkte dorpen en hardnekkig Duits verzet.

In dit deel volgen we de weg naar Cherbourg — een verhaal van improvisatie, doorzettingsvermogen en hoge verliezen. Van de eerste doorbraken na D-Day tot de omsingeling van de stad ontvouwt zich een strijd waarin elke kilometer bevochten moest worden. Het is een periode waarin strategische beslissingen en persoonlijke verhalen samenkomen, en waarin duidelijk wordt hoe cruciaal de inname van Cherbourg was voor het verdere verloop van de campagne in West-Europa.

D-Day Normandië

Op weg naar Cherbourg

Dit is alineatekst. Klik erop of klik op Tekst beheren Button om het lettertype, de kleur, de grootte, het formaat en nog veel meer te wijzigen. Als u alinea- en titelstijlen voor de hele site wilt instellen, gaat u naar Sitethema.

Kaart - Map data from OpenSteetMap    https://www.openstreetmap.org/copyright.

De Weg naar de Diepzeehaven: De Campagne om Cherbourg (juni 1944)

Na de luchtlandingen en de strandgevechten van 6 en 7 juni 1944 werd voor de geallieerde bevelhebbers snel duidelijk dat het succes van Operatie Overlord afhankelijk was van de verovering van een grote diepzeehaven. De geïmproviseerde Mulberry-havens boden slechts een tijdelijke oplossing en waren kwetsbaar voor weersomstandigheden en vijandelijke actie. Cherbourg, gelegen op de noordpunt van het Cotentin-schiereiland, werd daarom een primair operationeel doel. De opmars naar deze haven werd echter bemoeilijkt door sterke Duitse kustverdedigingen, het complexe bocagelandschap en goed voorbereide verdedigingslinies.

De Duitse kustbatterijen: Crisbecq en Azeville

Crisbecq en AzevilleIn de sector van Utah Beach vormden de batterijen van Crisbecq en Azeville de ruggengraat van de Duitse kustverdediging. Hoewel ze verschillden in bewapening en bemanning, werkten ze nauw samen om de geallieerde invasievloot het hoofd te bieden.

Batterie de Crisbecq (Marine-Küsten-Batterie "Marcouf")
Gelegen op een strategische kam nabij het dorp Saint-Marcouf, was Crisbecq de krachtigste batterij in de regio. Onder leiding van Oberleutnant Walter Ohmsen bood de positie een ongehinderd schootsveld over de volledige Baai van de Seine, van Utah Beach tot aan de kliffen van Pointe du Hoc (20 km verderop).

Bewapening en Verdediging 
De batterij was een indrukwekkend staaltje techniek, hoewel nog niet voltooid op D-Day:

Hoofdbewapening: Drie zware 21 cm Skoda-kanonnen met een bereik van ruim 30 kilometer. Twee stonden in massieve R683-kazematten; de derde was nog in aanbouw.

Luchtafweer: Zes Franse 75mm-kanonnen en drie 20mm-snelvuurkanonnen (Flak), die ook tegen gronddoelen ingezet konden worden.

Infrastructuur: Het complex bestond uit 22 bunkers, verbonden door een uitgebreid netwerk van loopgraven. De nabijheid van 17 mitrailleursnesten en meerdere granaatwerpers maakte de batterij tot een nagenoeg onneembare vesting.

Garnizoen:   300 man marinepersoneel (Kriegsmarine), aangevuld met 100 infanteristen in het nabijgelegen dorp.

De Strijd om Crisbecq
Op 10 mei 1944 inspecteerde veldmaarschalk Erwin Rommel de bouw nog persoonlijk, maar geallieerde bombardementen vertraagden de voltooiing. In de nacht van 5 op 6 juni werd de batterij getroffen door een gigantisch bombardement van 598 ton bommen, waarbij de luchtafweer werd uitgeschakeld en vele soldaten in hun kazernes omkwamen.Toch bleef de batterij gevaarlijk. Op 6 juni bracht Crisbecq de Amerikaanse torpedobootjager USS Corry tot zinken. Pas na dagenlange duels met de slagschepen USS Nevada, USS Arkansas en USS Texas werden de kanonnen definitief het zwijgen opgelegd.

Ondanks zware verliezen hield Ohmsen stand tot de nacht van 11 op 12 juni. Met toestemming van admiraal Walter Hennecke braken de resterende Duitsers door de Amerikaanse linies om zich bij hun eigen troepen te voegen. Ze lieten 126 Amerikaanse krijgsgevangenen en 21 gewonde kameraden achter.

Walter Ohmsen
Walter Ohmsen ontving de hoogste Duitse onderscheiding, het Ridderkruis voor zijn verdediging van Crisbecq. Hij werd uiteindelijk op 26 juni 1944 in Cherbourg gevangen genomen.



Plattegrond Batterie de Crisbecq

1. Parkeerterrein
2. Museum
3. Twee observatieposten, waarvan éen met een enorme commandobunker voorzien van 3 goede beschermde telefoonlijnen naar de kazematten om te vuren, naar de gevangenis op 3 km en naar het fort in Cherbourg op 35 km, vanuit deze commandopost werd aan het commandocentrum in Cherbourg om 5.52 uur waarschijnlijk voor het eerst gemeld dat de landing begonnen was. Zij beschoten om 5.55 uur als een van de eersten de geallieerde vloot. Om 9 uur 's ochtends werd de batterij bestookt door de kruisers voor de kust. De skoda batterijen worden tot zwijgen gebracht.
4. 3x Kazemat R683  21 cm geschut Skoda (Rood in aanbouw, maar wel met geschut)
5. Manschappenbunkers R622 (ongeveer 20 personen ) en R501 en R621 (beide ongeveer 10 personen)
6. Open geschutsopstelling voor 15,5 cm kanon
7. R502 munitie en wateropslag
8. L 410A Luchtdoelgeschut / Flak  (3x 2cm en 6 x 7,5 cm)  - 3 zoeklichten
9. Divers o.a. munitiebunkers - tunnels

60 machine geweren,  2x 8,1cm mortieren  en 1x 5 cm mortier
De batterij werd beschermd door prikkeldraad en mijnenvelden.

Boven  - 3 foto's Batterie de Crisbecq

Foto 1: Archangel12- Creative Commons Attribution 2.0 - Normandy_2013_(9214652102)

Foto 2: Thompson+Albert+Photographer+NARA+record+4954395+-+public+domain+-+Monster_Nazi_gun_battery_ silenced_in_     
              France_This_German_gun_emplacement_has_walls_of_concrete_13_feet_thick_and_four_NARA.jpg

Foto 3: Signal+Corps+Archive+from+Ireland+and+United+States+-+public+domain+-+SC_275907_-_A_heavy_gun_ emplacement_on_
             the_beaches_of_Crisbecq-_France._15_September-_1944._%2850750906502%29.jpg

Foto 1 Batterie Crisbecq
Xfigpower- Creative Commons Attribution-Share Alike 3.0 - Batterie_de_Crisbecq_02

Foto 2 Batterie Crisbecq

Xfigpower - Creative Commons Attribution-Share Alike 3.0 -Batterie_de_Crisbecq_09

Foto 3 Batterie de Crisbecq zicht op de kerk Notre Dame des Gougins

Xfigpower - Creative Commons Attribution-Share Alike 3.0 -Batterie_de_Crisbecq_-_Vue_sur_Notre-Dame-des-Gougins

Foto 4 Walter Ohmsen
Scherl - Creative Commons Attribution-Share Alike 3.0 de -Bundesarchiv_Bild_183-R63849,_Walter_Ohmsen

Foto 5 Torpedojager USS Corry zinkend
George K. S. Hardy, USN, USS Fitch (DD-462) - public domain - USS_Corry_(DD-463)_sinking_off_Utah_Beach_6_June_1944

Foto 6 Inslag  van 35,6 cm granaat van kruiser USS Nevada in Kazemat Crisbecq Batterie in kazemat 1, type H669
Falcon® Photography from France, France - Creative Commons Attribution-Share Alike 2.0 -Obus_shell_356_ mm_USS_ Nevada_ (38107754565)

Foto 7 Crisbecq Batterie

Falcon® Photography from France, France - Creative Commons Attribution-Share Alike 2.0- Crisbecq_Battery_1944_ 2017_ (38307629555)

Foto 8 Kazemat R683 Crisbecq Batterie

Falcon® Photography from France, France - Creative Commons Attribution-Share Alike 2.0 -Casemate_de_tir_type_R683_ (38307616835)

Foto 9 Crisbecq Batterie
DennisPeeters (talk) - public domain -640px-Crisbecq_Battery_(8)

Foto 10 Crisbecq Batterie
DennisPeeters (talk) - public domain - Crisbecq_Battery_(5)

Foto 11 Crisbecq Batterie
DennisPeeters (talk) - public domain - Crisbecq_Battery_(2)

Foto 12 Crisbecq Batterie

DennisPeeters (talk) - public domain - Crisbecq_Battery_(1)

Foto 13 Crisbecq Batterie

DennisPeeters (talk) - public domain - 640px-Crisbecq_Battery_(4)

Foto 14 Ziekenhuis Crisbecq Batterie

Daniele Sala Photography© -Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 -Batterie_Allemande_de_Crisbeq_-_batterie_hôpital

Foto 15 Crisbecq Batterie
Daniele Sala Photography© - Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 -Batterie_Allemande_de_Crisbeq_-_piattaforma_ con_cannone

Foto 16 Crisbecq Batterie
Daniele Sala Photography© - Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0- Batterie_Allemande_Blochaus

YouTube films
  Je kan vaak Nederlandse ondertiteling instellen zie >> TIPS

D-Day Knight’s Cross Battle – Crisbecq Battery Last Stand is een korte documentaire-achtige video over een van de zwaarste en meest opvallende gevechten rondom de invasie van Normandië (D-Day) op 6 juni 1944. In het filmpje wordt de felle verdediging van de Duitse Crisbecq-batterij belicht — een zwaar versterkt kustartillerie-punt nabij Utah Beach dat dagenlang Amerikaanse troepen tegenhield en de eerste waarschuwing van de invasievloot gaf. De commandant van de batterij ontving het Ridderkruis van het IJzeren Kruis voor zijn inzet tijdens deze strijd. 

Crisbecq: A GIANT German Bunker Complex in NORMANDY!
Deze video neemt je mee naar één van de indrukwekkendste Duitse kustversterkingen uit de Tweede Wereldoorlog, gelegen in Normandië. Je ziet en hoort hoe deze enorme vesting — de Crisbecq-batterij — vroeger functioneerde als zwaar geschut dat de invasiekustlijn beschermde tegen de geallieerde invasievloot op D-Day. De maker van de video (History Traveler) verkent de structuren, vertelt over de bouw, strategische rol en hoe de batterij betrokken was bij de strijd tijdens de landing in 1944.

Le poste de commandement des batteries de Crisbecq
Deze video neemt je mee naar het commandocentrum van de Crisbecq-batterij, een belangrijk onderdeel van de Duitse Atlantikwall in Normandië tijdens de Tweede Wereldoorlog. De maker van de video verkent dit historische gebouw en laat zien hoe het commandopost eruitziet, met originele structuren en uitzichtpunten. Je krijgt uitleg over de rol van deze batterij en hoe het commandocentrum functioneerde binnen de verdediging tegen de geallieerde invasie op D-Day in juni 1944.

Batterie de Crisbecq – Tour door een Duitse Atlantikwall-batterij in Normandië
Deze video is een rondleiding door de Batterie de Crisbecq, een belangrijke Duitse kustbatterij aan de Normandische kust uit de Tweede Wereldoorlog. Je ziet de restanten van deze versterking die deel uitmaakte van de Atlantikwall en een strategische rol speelde tijdens D-Day in juni 1944, met zware kanonnen en bunkers die zwaar verzet boden tegen de geallieerde invasie. De video laat de structuren, tunnels en verdedigingswerken van het complex zien en verklaart wat hun functie was tijdens de slag om Normandië.

Deze video neemt je mee naar een historische Duitse kustversterking uit de Tweede Wereldoorlog, vaak onderdeel van de Atlantikwall in Normandië. Je ziet de overblijfselen van de batterij, bunkers en versterkte structuren die in 1944 een belangrijke rol speelden rond D-Day, met uitleg over de bouw, functie en strijd die hier plaatsvond tijdens de invasie van de geallieerden. 

Batterie de Crisbecq – Duitse kustbatterij in Normandië
Deze video laat waarschijnlijk beelden en uitleg zien van de Crisbecq-batterij, een Duitse kustversterking die deel uitmaakte van de Atlantikwall tijdens de Tweede Wereldoorlog. De batterij stond nabij Utah Beach en bestond uit zware artillerie-installaties met kijk- en schietposities, bunkers en commandoposten. Tijdens de geallieerde invasie op D-Day (6 juni 1944) haalde de batterij veel weerstand en vuurde zij op de geallieerde vloot en troepen. Tegenwoordig is het terrein toegankelijk als historisch erfgoed en museum waar je de restanten van de bunkers, tunnels en wapens kunt zien en leren over de rol van deze batterij in de Slag om Normandië.

Batterie d’Azeville (Stützpunkt 133)
Gelegen op slechts 2 kilometer van de kust, fungeerde Azeville als de "kleine broer" van Crisbecq. De batterij stond onder bevel van Hauptmann Hugo Treiber en had een garnizoen van 170 soldaten.

Innovatieve Camouflage

Kenmerkend voor Azeville was de uitzonderlijke camouflage. De betonnen bunkers waren beschilderd en afgewerkt met pleisterwerk om eruit te zien als lokale Normandische boerderijen en stenen muren. Dit maakte het voor geallieerde verkenningsvliegtuigen uiterst moeilijk om de exacte posities te bepalen.

Technische Specificaties

Geschut: Vier Franse 105mm-kanonnen (buitgemaakt in 1940) met een bereik van 16 km.Indeling: Elke kazemat werd bediend door 25 man en beveiligd door een nabijgelegen verdedigingsgroep van 12 soldaten.

Coördinatie:
Hoewel Azeville over eigen middelen beschikte, werd het vuur aangestuurd vanuit de geavanceerde commandopost van Crisbecq.

De Val van Azeville

De strijd om de batterij begon direct op 6 juni, maar de Amerikanen van de 4e Infanteriedivisie stuitten op hevige weerstand. De bunkers waren verbonden via een ondergronds gangenstelsel van meer dan 350 meter, waardoor de Duitsers zich veilig konden verplaatsen.Tussen 7 en 9 juni intensiveerden de gevechten. Amerikaanse troepen gebruikten vlammenwerpers en explosieven tegen de ventilatieschachten om de bemanning uit te roken. Op 9 juni om 14:30 uur capituleerde de batterij nadat de munitie opraakte en de druk onhoudbaar werd. Van de 170 verdedigers werden er 169 gevangen genomen (inclusief gewonden); 78 Duitse soldaten sneuvelden tijdens de belegering.

Vergelijking van de Batterijen
Kenmerk                Crisbecq (Marcouf)                Azeville
Bevelhebber           Oblt. Walter Ohmsen              Hptm. Hugo Treiber

Type Geschut         21 cm Skoda (3x)                   105 mm Frans (4x)

Bereik                      ~30 km                                     ~16 km

Garnizoen              ~400 man                                 ~170 man

Capitualtie             12 juni (terugtrekking)             9 juni (overgave)

Camouflage op de Batterie Azeville

Foto 1 Archangel12+-+Creative+Commons+Attribution+2.0+-+Normandy_2013_%289214615518%29.jpg

Foto 2 Archangel12+-+Creative+Commons+Attribution+2.0+-+Normandy_2013_%289211847479%29.jpg

Foto 3 Archangel12+-+Creative+Commons+Attribution+2.0+-+Normandy_2013_%289211842199%29.jpg

Foto 4 Archangel12+-+Creative+Commons+Attribution+2.0+-+Normandy_2013_%289214602240%29.jpg

Foto 5  Archangel12+-+Creative+Commons+Attribution+2.0+-+Normandy_2013_%289211821513%29.jpg

Foto 6 Archangel12+-+-Creative+Commons+Attribution+2.0++Normandy_2013_9214613768.jpg

Foto 7 Archangel12+-+Creative+Commons+Attribution+2.0+-+Normandy_2013_%289214626070%29.jpg

Foto 8 Archangel12+-+Creative+Commons+Attribution+2.0+-+Normandy_2013_%289214617858%29.jpg

YouTube films
  Je kan vaak Nederlandse ondertiteling instellen zie >> TIPS

In deze vijfde aflevering van Les Capsules de l’Histoire nemen we een indrukwekkende duik in het verleden bij de Batterie d’Azeville. Op deze historische locatie in Normandië ontdekken we het verhaal achter één van de belangrijke Duitse kustbatterijen uit de Tweede Wereldoorlog. Tussen bunkers, ondergrondse gangen en authentieke structuren wordt het belang van herinnering en historisch besef tastbaar. Een boeiende en respectvolle reis door de geschiedenis, op locatie gefilmd om het verleden zo levensecht mogelijk te laten herbeleven.

Azeville Battery – De verborgen vesting van D-Day

Diep in het Normandische landschap ligt de indrukwekkende Azeville Battery (Stützpunkt 133), een cruciaal onderdeel van Hitlers Atlantikwall tijdens D-Day. Met haar 105mm kanonnen, honderden meters aan ondergrondse tunnels en slim gecamoufleerde bunkers was dit een formidabele Duitse verdedigingspost nabij Sainte-Mère-Église.

In deze video ontdek je hoe de batterij standhield tijdens een hevig Amerikaans offensief, waarom Azeville en Crisbecq elkaar zelfs onder vuur namen, en hoe moed en strategie uiteindelijk de doorslag gaven. Een meeslepende blik op één van de best bewaarde WOII-sites in Normandië.

Amazing Azeville Bunker Site in Normandy

Ontdek de indrukwekkende Azeville-batterij tijdens een unieke rondleiding en spectaculaire dronebeelden boven dit uitgestrekte bunkercomplex achter Utah Beach. In deze video wandel je door ondergrondse tunnels, verken je de enorme kazematten en hoor je het bijzondere verhaal van een niet-ontplofte Amerikaanse slagscheepsgranaat die kort na D-Day een van de gigantische geschutsbunkers uitschakelde.

Met verrassende camouflage-technieken en tastbare oorlogssporen brengt deze tour de geschiedenis van D-Day en de Atlantikwall op indrukwekkende wijze tot leven.

La Batería de Azeville (Normandía)

In deze aflevering bezoekt Tropa Guripa de indrukwekkende Duitse kustbatterij van Azeville, één van de eerste versterkingen van de Atlantikwall in Frankrijk. Opmerkelijk is dat de vier kanonnen geen direct zicht op zee hadden; de vuurcorrectie gebeurde vanuit de naburige batterij van Crisbecq.

Onder begeleiding van gids Mathieu Delamotte ontdek je de geschiedenis, de strategische rol en de bijzondere kenmerken van deze verdedigingspost in Normandië.

La Batterie d’Azeville – Verborgen geschiedenis in Normandië

Ga mee op ontdekking in de indrukwekkende Batterie d’Azeville, één van de eerste Duitse verdedigingswerken van de Atlantikwall in Normandië. Gebouwd vanaf 1941 en strategisch van groot belang tijdens D-Day in 1944, speelde deze bunkercomplex een cruciale rol bij de geallieerde landing.

In deze video verken je ondergrondse gangen, originele geschutsstellingen en slimme camouflage, terwijl je meer leert over de militaire strategie achter deze vesting. Vandaag de dag is Azeville een museum en een fascinerende bestemming voor liefhebbers van geschiedenis en verborgen plekken.

Batterie Azeville – Normandië, D-Day & de Atlantikwall

De Batterie d’Azeville was één van de eerste Duitse kustverdedigingen langs de Franse kust en speelde een belangrijke rol tijdens D-Day in juni 1944. Met vier 105 mm kanonnen, meerdere kazematten en zo’n 700 meter aan ondergrondse tunnels vormde de batterij een sterk verdedigingspunt, ondanks het gebrek aan direct zicht op zee.

Deze video belicht de opbouw, camouflage en het hevige gevecht om Azeville, dat pas na zware bombardementen en een aanval met vlammenwerpers werd ingenomen. Een indrukwekkend en gedetailleerd historisch overzicht van één van de meest markante bunkers van de Atlantikwall.

30 Amazing WW2 German Batteries in Normandy

Ga mee op een indrukwekkende reis langs 30 Duitse kustbatterijen uit de Tweede Wereldoorlog in Normandië. Van het enorme complex bij Mont Canisy bij Sword Beach tot de verdedigingswerken langs Utah Beach, Omaha Beach, Gold Beach en Juno Beach — deze tour onthult zowel bekende als verborgen locaties van de Atlantikwall.

Met exclusieve dronebeelden en unieke rondleidingen ontdek je batterijen met originele kanonnen, een geplande locatie voor slagschipgeschut, een spoorweggeschutstelling gericht op de Kanaaleilanden en bunkers die decennialang begraven lagen. Een must-see voor iedere liefhebber van D-Day, militaire geschiedenis en verborgen WOII-erfgoed.

Het Bocagelandschap en tactische aanpassing

Na de uitschakeling van de kustbatterijen verplaatste het zwaartepunt van de gevechten zich naar het bocagelandschap van Normandië. Dit terrein bestond uit kleine landbouwpercelen, gescheiden door hoge heggen op aarden wallen. Voor de Duitse verdedigers bood dit natuurlijke dekking en uitstekende mogelijkheden voor hinderlagen en kruisvuur, vaak ondersteund door MG42-machinegeweren en antitankwapens.

Amerikaanse pantservoertuigen ondervonden aanzienlijke beperkingen. Pogingen om over de wallen te rijden maakten tanks kwetsbaar voor Panzerfaust-aanvallen. Een praktische oplossing ontstond toen sergeant Curtis Culin metalen “tanden” op Sherman-tanks liet lassen, waardoor deze voertuigen heggen konden doorbreken zonder hun kwetsbare onderzijde bloot te stellen. Deze zogenoemde ‘Rhino’-aanpassing verbeterde de tactische mobiliteit aanzienlijk en verminderde de Duitse bewegingsvrijheid.

Strategische hoogtes en de isolatie van Cotentin (12–18 juni)

De noordwaartse opmars werd verder vertraagd door Duitse verdediging op dominante hoogtes.

Montebourg

Het stadje Montebourg lag op een strategische rug en werd fel verdedigd. De gevechten ontwikkelden zich tot een intensieve strijd in bebouwd gebied, waarbij Amerikaanse troepen systematisch huis voor huis moesten oprukken.

Valognes en de omliggende hoogvlakte

De omgeving van Valognes fungeerde als observatiepunt voor Duitse artillerie en vormde een belangrijke barrière richting Cherbourg.

Generaal J. Lawton Collins, commandant van het Amerikaanse VII Corps, koos voor een manoeuvre om de Duitse troepen in het noorden te isoleren. De 9e Infanteriedivisie rukte snel op naar de westkust en bereikte op 18 juni de zee bij Barneville-sur-Mer. Hierdoor werd het Cotentin-schiereiland afgesneden en raakten circa 40.000 Duitse soldaten ingesloten in het noordelijke gebied.

De aanval op “Festung” Cherbourg (22–27 juni)

Na de isolatie van het schiereiland concentreerden de Amerikaanse 4e, 9e en 79e Infanteriedivisies zich op de aanval op Cherbourg. Adolf Hitler had de stad tot vesting verklaard en generaal Karl-Wilhelm von Schlieben opdracht gegeven stand te houden.

Een centraal verdedigingspunt was Fort du Roule, gelegen op een rotsformatie boven de stad. De positie beschikte over artillerie die zowel land- als zeeaanvallen kon bestrijken. De 79e Infanteriedivisie voerde een directe aanval uit tegen het fort, waarbij explosieven en vlammenwerpers werden ingezet om bunkers en schietposities uit te schakelen. Na zware gevechten viel het fort op 25 juni, wat de Duitse verdediging aanzienlijk verzwakte.

Resultaat en strategische betekenis

Op 26 juni 1944 gaf generaal Von Schlieben zich over. Hoewel de witte vlag op 26 juni 1944 boven het hoofdkwartier van luitenant-generaal Karl-Wilhelm von Schlieben wapperde, was de strijd om Cherbourg nog niet gestreden. De stad was officieel gevallen, maar de puinhopen en bunkers ademden nog steeds verzet uit. De Duitse strategie was simpel maar effectief: elke minuut die de Amerikanen verloren aan het uitschakelen van kleine groepen, was een minuut waarin de geallieerde opmars naar Duitsland werd vertraagd.

Terwijl de Amerikaanse 9th Infantry Division de stad probeerde te zuiveren, bleek dat de haven zelf een vesting op zich was. Bij de Gare Maritime en op de lange pieren weigerden Duitse eenheden de overgave van hun generaal te erkennen. Pas na twee dagen van bittere gevechten, waarbij tanks van dichtbij de havengebouwen moesten bestoken, zwegen daar op 28 juni de wapens.

De laatste stuiptrekking op de rotsen

De meest vastberaden groep trok zich echter terug naar het uiterste noordwesten, naar de ruige kliffen van Cap de la Hague. Terwijl de wereld dacht dat Cherbourg bevrijd was, zaten hier nog duizenden Duitse soldaten verschanst in een netwerk van loopgraven en betonnen kazematten. Zij hadden maar één doel: standhouden zolang er munitie was. Pas op 30 juni, vier dagen na de officiële val van de stad, gaven de laatste 6.000 man in dit gebied zich over.

Een bittere overwinning

Zelfs de zee gaf zich niet zomaar gewonnen. De zware forten op de dijken, zoals Fort de l’Île Pelée, bleven hun kanonnen afvuren op alles wat bewoog op het water. Pas toen ook zij op 29 juni de strijd staakten, konden de Amerikanen de balans opmaken.

De overwinning was militair gezien totaal, maar tactisch gezien een frustratie. De Duitse "doorvechters" hadden precies genoeg tijd gekocht voor hun genie-eenheden om de haven te transformeren in een gigantisch autokerkhof van schepen, mijnen en opgeblazen kades.

Het verhaal van de haven van Cherbourg in 1944 is een epos van twee uitersten: de meest grondige vernietiging uit de militaire geschiedenis tegenover een ongekend staaltje technisch herstel.

De Totale Vernietiging

Toen de Amerikaanse 9th Infantry Division op 26 juni 1944 de laatste straten van de stad zuiverde, ontdekten ze dat de Duitsers een duivels plan hadden voltooid. Onder leiding van admiraal Walter Hennecke was de haven niet simpelweg beschadigd, maar systematisch geëlimineerd.

De prachtige art-deco Gare Maritime was herschapen in een skelet van verwrongen staal. Langs de kades waren honderden meters muur opgeblazen en de reusachtige elektrische kranen lagen als dode reuzen in het water. In de vaargeul hadden de Duitsers tientallen "blockships" laten zinken—van kleine sleepboten tot enorme vrachtschepen—om elke toegang tot de dokken fysiek te blokkeren. Daaronder lag een onzichtbaar mijnenveld van druk- en magnetische mijnen, zo gevoelig dat de kleinste trilling fataal kon zijn.

De Race tegen de Klok

Terwijl de laatste Duitse groepen op Cap de la Hague nog doorvochten, begon voor de geallieerde genie de zwaarste klus van de oorlog. De bergers van de U.S. Navy en de beroemde Seabees stonden voor een logistieke puzzel van duizenden tonnen staal.

Duikers moesten in troebel water met nul zicht de wrakken inspecteren, tastend naar boobytraps die de Duitsers op de luiken hadden achtergelaten.

Met drie methoden werd de haven weer "opengebroken":

Patch and Pump:
Gaten in relatief intacte rompen werden onder water gedicht met beton en houten pluggen, waarna het water eruit werd gepompt tot het schip weer dreef.

Lichten:
Zwaar beschadigde wrakken werden met enorme pontons en drijvende kranen bij vloed langzaam van de bodem getild.

Explosive Cutting: 
Schepen die de hoofdingang blokkeerden, werden met snijladingen in stukken gehakt en als schroot naar boven getakeld.

Van Ruïne naar Wereldhaven

Omdat de kades volledig waren weggevaagd, bouwden de Seabees bovenop het puin tijdelijke houten pieren en koppelden ze drijvende stalen pontons aan elkaar. Hierdoor konden vrachtwagens direct tot aan de zijkant van de schepen rijden om de voorraden op te halen.

Hitler had admiraal Hennecke het Ridderkruis verleend omdat hij ervan overtuigd was dat de haven maandenlang onbruikbaar zou blijven. Hij had echter buiten de vindingrijkheid van de geallieerde genie gerekend.

Op 16 juli, minder dan drie weken na de overgave, meerde het eerste schip al aan. Tegen september  was het verwoeste Cherbourg getransformeerd tot de drukste haven ter wereld, waar dagelijks meer dan 17.000 ton aan voorraden werd gelost om de geallieerde opmars naar Berlijn te voeden.

YouTube films
  Je kan vaak Nederlandse ondertiteling instellen zie >> TIPS

Hedgerows – The Normandy Bocage

In deze aflevering van WW2TV krijg je een heldere introductie tot het beroemde Normandische bocage-landschap. De hoge, eeuwenoude heggen en verzonken wegen vormden in 1944 een natuurlijk fort dat de opmars van de geallieerden na D-Day enorm vertraagde.

De video toont verschillende soorten heggen, laat zien hoeveel ervan sinds 1944 zijn verdwenen en legt uit hoe zowel Duitse als geallieerde troepen hun tactiek moesten aanpassen aan dit unieke terrein. Een visuele gids voor iedereen die wil begrijpen waarom de strijd in Normandië zo zwaar en complex was — ook voor wie er zelf nog nooit is geweest.

Juin 1944 : l’enfer de la Bataille des Haies

Deze aangrijpende documentaire van imineo Documentaires belicht de meedogenloze strijd in het Normandische bocage na 6 juni 1944. In het dichte heggenlandschap veranderde de oorlog in een uitputtende infanteriestrijd, die door velen werd vergeleken met een jungleoorlog.

De Amerikaanse opmars verliep traag en kostte enorm veel levens. Voor elke haag of weide betaalden de geallieerden een hoge prijs, terwijl het terrein telkens hetzelfde leek — een dodelijk doolhof dat al snel de bijnaam “Hedgerow Hell” kreeg. Een indringende reconstructie van één van de zwaarste en minst zichtbare fases van de Slag om Normandië.

Bocage Normand : Le Piège Mortel du Débarquement

In deze indringende documentaire van World at War staat het verraderlijke Normandische bocage centraal — het natuurlijke doolhof dat na 6 juni 1944 de geallieerde opmars drastisch vertraagde.

Wat een snelle doorbraak had moeten worden na D-Day, veranderde in een uitputtende strijd van hinderlagen, sluipschutters en bloedige gevechten om elke haag en elk veld. Het landschap zelf werd een vijand. Deze film toont hoe Amerikaanse troepen nieuwe tactieken moesten ontwikkelen om het hoofd te bieden aan een goed ingegraven Duitse verdediging, in wat al snel bekendstond als een dodelijke oorlog van meters in plaats van kilometers.

Normandie 1944 – Montebourg et le Cotentin coupé en deux

In deze aflevering van Temps de Bataille beleef je de opmars van de Amerikaanse troepen na de landing op Utah Beach en hun beslissende aanval richting Montebourg. Het doel: het schiereiland Cotentin Peninsula doorsnijden en de Duitse troepen isoleren.

Te midden van het verraderlijke bocage-landschap en felle tegenstand van Duitse eenheden slaagden de Amerikanen erin het Cotentin letterlijk in tweeën te snijden — een strategische doorbraak die de weg vrijmaakte voor de verdere opmars naar Cherbourg. Een meeslepende analyse van één van de cruciale fases van de Slag om Normandië.

Van Utah Beach naar Cherbourg – De inname van de havenstad

In deze aflevering van Walking D-Day volgen we de opmars van de geallieerden vanaf Utah Beach naar hun belangrijkste doel: de strategische haven van Cherbourg. Oorspronkelijk gepland om binnen tien dagen te worden veroverd, duurde de strijd uiteindelijk drie weken.

Onder bevel van Karl-Wilhelm von Schlieben werd de haven vóór de capitulatie grotendeels verwoest, waardoor de geallieerden een zwaar beschadigde maar cruciale logistieke hub in handen kregen. Een boeiende terugblik op één van de belangrijkste fases van de Slag om Normandië, waarin strategie, verzet en vernietiging samenkwamen.

The Great Battle for the Cotentin Peninsula – June 1944

In deze analyse van War Academy duiken we in de zware strijd om het schiereiland Cotentin Peninsula en de vestingstad Cherbourg. Na de landing op Utah Beach kreeg de Amerikaanse 4th Infantry Division de taak om noordwaarts op te rukken en de strategische haven van Cherbourg te veroveren.

De video bespreekt de Duitse verdedigingslinies, de inzet van parachutisten in de nacht vóór D-Day en hoe de geallieerden het schiereiland systematisch isoleerden. Uiteindelijk mondde dit uit in een hevige eindstrijd om de zwaar versterkte havenstad — een cruciale overwinning die de bevoorrading van de geallieerden in Normandië veiligstelde.

Hiking in Normandy – Van Cherbourg naar Valognes (Part 1)

In deze eerste aflevering van Flash Point History begint een indrukwekkende wandeltocht door Normandië, van Cherbourg-en-Cotentin naar Valognes. Geïnspireerd door de gebeurtenissen van Operation Overlord, trekken de makers langs historische locaties die een sleutelrol speelden tijdens D-Day en de daaropvolgende Slag om Normandië.

Met een combinatie van landschap, persoonlijke reiservaring en militaire geschiedenis biedt deze hike een unieke manier om het terrein van 1944 zelf te beleven — stap voor stap, dwars door het hart van het voormalige strijdtoneel.

Normandy – Part 2: Valognes, Azeville & Sainte-Mère-Église

In dit tweede deel van de wandeltocht door Normandië neemt Flash Point History afscheid van het sfeervolle Valognes en trekt verder naar de indrukwekkende Batterie d’Azeville. Hier ontdek je één van de belangrijkste Duitse kustbatterijen van de Atlantikwall, met ondergrondse tunnels en zwaar versterkte bunkers.

De reis eindigt in het iconische Sainte-Mère-Église, beroemd om de luchtlandingen in de nacht vóór D-Day. Een aflevering die geschiedenis en landschap combineert en de gebeurtenissen van 1944 tastbaar dichtbij brengt.

Cherbourg – Liberation in June 1944 (Color & HD)

Deze indrukwekkende beelden van CHRONOS-MEDIA History tonen de bevrijding van Cherbourg-en-Cotentin in juni 1944, vastgelegd door oorlogscameraman Jack Lieb. In originele kleur en HD zien we de zwaar verwoeste haven, Amerikaanse troepen in de stad en emotionele ontmoetingen met de Franse bevolking.

De eerste officiële ceremonie met generaal J. Lawton Collins en de burgemeester van Cherbourg markeert het symbolische herstel van Franse soevereiniteit. Een zeldzame en aangrijpende blik op de nasleep van de Slag om Cherbourg en het begin van de wederopbouw na de bevrijding.

Champs de Bataille - La Série – 1944,
À l’assaut de la forteresse Cherbourg

Deze aflevering belicht de zware strijd om Cherbourg in juni 1944, kort na D-Day in Normandië. De haven was van vitaal belang voor de geallieerde bevoorrading, maar werd fel verdedigd op bevel van Adolf Hitler.

Met duizenden doden en gewonden aan beide zijden werd de inname van Cherbourg een cruciale, maar bloedige stap in de bevrijding van Europa. De documentaire combineert historisch onderzoek met bezoeken aan onder meer de Montagne du Roule en de Carrière Saint-Sauveur, waar generaal Karl-Wilhelm von Schlieben capituleerde.

In deze aflevering neemt Tropa Guripa ons mee naar de indrukwekkende Duitse kustbatterij van Roule in Cherbourg, Normandië. In plaats van de bekende baret zetten we dit keer een helm op en dalen we af in een bijzonder staaltje militaire bouwkunst uit de Tweede Wereldoorlog. Diep in de heuvel van de Mont du Roule groeven de Duitsers een verdedigingscomplex uit met vier kanonnen, een vuurleidingspost en een uitgebreid netwerk van ondergrondse gangen.

Onder begeleiding van museumgids Cyrille Forafo ontdekken we hoe deze batterij een sleutelrol speelde in de verdediging van de strategisch belangrijke haven van Cherbourg. Met helm en zaklamp verkennen we de donkere galerijen en krijgen we een uniek kijkje in dit verborgen stuk geschiedenis.

Zet zeker de Spaanse ondertitels aan en duik mee in dit fascinerende verhaal!

De Val van de Rots: De Slag om Fort du Roule

In juni 1944 vormde Fort du Roule het sluitstuk van de Duitse verdediging in Cherbourg-en-Cotentin. Na de geallieerde landingen op D-Day was het Amerikaanse 7e Legerkorps opgerukt door het schiereiland Cotentin. De inname van de diepzeehaven van Cherbourg was van vitaal belang; zonder deze haven zouden de geallieerden nooit genoeg voorraden kunnen aanvoeren voor de definitieve bevrijding van Europa.

De Duitse bevelhebber, Generalleutnant Karl-Wilhelm von Schlieben, had de stad getransformeerd tot een 'Festung'. Het strategische middelpunt was de Montagne du Roule, een steile rotswand die 117 meter boven de haven uittorent. Bovenop lag het oude 19e-eeuwse fort, maar de werkelijke dreiging kwam van de moderne Duitse kustbatterijen die lager in de rotswand waren uitgehakt. Deze kanonnen konden hun loop 180 graden draaien om niet alleen de zee, maar ook de stad zelf onder vuur te nemen vanuit hun betonnen bunkers en tunnels.

Tegen het einde van juni 1944 hadden de Amerikanen Cherbourg bijna volledig omsingeld. De beslissende aanval op het fort, geleid door de 79th Infantry Division, begon op 25 juni. Het was een helse onderneming die vroeg om een combinatie van brute kracht en levensgevaarlijk precisiewerk. Terwijl P-47 Thunderbolt-jachtbommenwerpers 500-ponds bommen op de bovenste stellingen lieten vallen, klommen de infanteristen tegen de steile, met mijnen bezaaide hellingen op onder constant vuur van Duitse mitrailleurs.

Omdat de dikke betonmuren bestand waren tegen regulier geschut, moesten de Amerikanen overschakelen op specialistische "bunker buster"-tactieken. Geniesoldaten kropen tot vlak bij de bunkeropeningen om pole charges (explosieven aan lange stokken) en satchel charges (rugzakken met TNT) in de schietgaten te duwen. Ondertussen vuurden scherpschutters en bazooka-teams met dodelijke precisie op de smalle kijkspleten van de bunkers om de Duitse artilleristen te verblinden. Waar de weerstand het grootst was, werden M2-2 vlammenwerpers ingezet om de verdedigers uit hun ondergrondse gangenstelsels te dwingen.

Een van de meest gedurfde acties vond plaats bij de lager gelegen kustbatterijen in de rotswand. Omdat deze vanaf de grond onbereikbaar waren, bedachten de Amerikanen een verticale tactiek: ze lieten vanaf de top van de klif explosieven aan lierkabels en touwen naar beneden zakken. De ladingen bungelden precies voor de openingen van de geschutskoepels voordat ze tot ontploffing werden gebracht. Deze onverwachte aanval van bovenaf brak het laatste moreel van de verdedigers. Rond 21:00 uur die avond was het fort definitief in Amerikaanse handen.

De volgende dag, op 26 juni 1944, gaf generaal Von Schlieben zich over in zijn ondergrondse hoofdkwartier, waarmee de Slag om Cherbourg ten einde kwam. Hoewel de overwinning cruciaal was, troffen de Amerikanen een ravage aan; de Duitsers hadden de haveninstallaties opgeblazen en de vaarwegen versperd met mijnen en gezonken schepen. Het zou nog weken duren voordat de haven volledig operationeel was, maar Cherbourg werd uiteindelijk de levenslijn voor de geallieerde opmars door Frankrijk.

Museum

Vandaag de dag herinneren de kille, in de rotsen uitgehouwen gangen nog aan deze zware gevechten. In het Musée de la Libération, gevestigd in het fort, is de geschiedenis tastbaar aanwezig. De littekens van de granaatinslagen en de verbrande muren vertellen het verhaal van de moedige soldaten die via deze steile rotswand de poort naar de vrijheid openden.

YouTube films
  Je kan vaak Nederlandse ondertiteling instellen zie >> TIPS

In deze video neemt NormandyBunkers ons mee op ontdekkingstocht door het indrukwekkende tunnel- en bunkersysteem van de Batterie du Roule, hoog boven de havenstad Cherbourg in Normandië. Dit unieke complex, uitgehouwen in de berg zelf, maakt deel uit van de Atlantikwall en behoort tot de meest bijzondere verdedigingswerken die de Duitsers in Frankrijk hebben gebouwd.

Tijdens de wandeling door de uitgestrekte ondergrondse gangen zien we vier grote geschutsbunkers (casemates) en een observatiebunker met een adembenemend uitzicht over de haven en de stad. De combinatie van massief beton en uitgehouwen rots maakt deze locatie tot een indrukwekkend staaltje militaire bouwkunst uit de Tweede Wereldoorlog.

Wie dit bijzondere complex zelf wil verkennen, kan een rondleiding boeken via de website van de makers. Een absolute aanrader voor liefhebbers van geschiedenis en de Atlantikwall!

In deze video maken we kennis met het Musée de la Libération in Cherbourg-Octeville. Dit museum, gevestigd in het historische Fort du Roule, vertelt het verhaal van de Duitse bezetting en de bevrijding van Cherbourg tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Aan de hand van authentieke voorwerpen, foto’s en persoonlijke getuigenissen krijgen bezoekers een indringend beeld van het dagelijks leven in oorlogstijd en de hevige gevechten rond de strategisch belangrijke havenstad. Dankzij de unieke ligging hoog boven Cherbourg biedt het museum niet alleen een boeiende historische ervaring, maar ook een prachtig uitzicht over de stad en de haven.

Een aanrader voor iedereen die meer wil begrijpen over de gebeurtenissen rond D-Day en de bevrijding van Normandië.

In deze aflevering neemt Tropa Guripa ons mee naar de indrukwekkende Duitse kustbatterij van Roule in Cherbourg, Normandië. In plaats van de bekende baret zetten we dit keer een helm op en dalen we af in een bijzonder staaltje militaire bouwkunst uit de Tweede Wereldoorlog. Diep in de heuvel van de Mont du Roule groeven de Duitsers een verdedigingscomplex uit met vier kanonnen, een vuurleidingspost en een uitgebreid netwerk van ondergrondse gangen.

Onder begeleiding van museumgids Cyrille Forafo ontdekken we hoe deze batterij een sleutelrol speelde in de verdediging van de strategisch belangrijke haven van Cherbourg. Met helm en zaklamp verkennen we de donkere galerijen en krijgen we een uniek kijkje in dit verborgen stuk geschiedenis.

Zet zeker de Spaanse ondertitels aan en duik mee in dit fascinerende verhaal!

Storming the Toughest Fort of Cherbourg – Fort du Roule

In deze aflevering van The History Underground staat de zware strijd om Fort du Roule centraal, een strategisch fort dat hoog boven Cherbourg-en-Cotentin uittorende. Het fort was cruciaal voor de controle over de diepwaterhaven en vormde één van de zwaarste obstakels tijdens de Slag om Cherbourg in juni 1944.

De vaak onderbelichte 79th Infantry Division speelde een sleutelrol bij de bestorming van deze versterkte positie. Hun moedige optreden leverde zelfs twee Medal of Honor-onderscheidingen op. Een indrukwekkende episode over doorzettingsvermogen, tactiek en de hoge prijs van de strijd om Normandië.

La Cité de la Mer: Een Monument van Staal en Zee

In de haven van Cherbourg-en-Cotentin bevindt zich een van de meest indrukwekkende maritieme musea van Europa: La Cité de la Mer. Het museum is gevestigd in de monumentale trans-Atlantische passagiersterminal uit 1933, een meesterwerk van Art Déco. Ooit vertrokken hier de grootste oceaanstomers ter wereld, waaronder de noodlottige Titanic, die Cherbourg als laatste Europese haven aandeed. Tegenwoordig vertelt deze plek het verhaal van de menselijke drang om de diepzee te verkennen.

De Reus van de Koude Oorlog: Le Redoutable

Het absolute hoogtepunt van het museum is de nucleaire onderzeeër Le Redoutable (S611). Dit schip was een technisch huzarenstukje: het was de eerste Franse Sous-marin Nucléaire Lanceur d'Engins (SNLE), een nucleair aangedreven onderzeeër uitgerust met ballistische raketten.

Strategische rol: Le Redoutable werd in 1967 door generaal Charles de Gaulle te water gelaten. Het schip vormde de ruggengraat van de Force de Frappe, de Franse nucleaire afschrikkingsmacht tijdens de Koude Oorlog.

Onzichtbare macht: Dankzij de kernreactor kon het schip maandenlang onder water blijven zonder boven te komen voor brandstof of lucht. De enige beperking was de hoeveelheid voedsel voor de bemanning en de psychologische uithoudingsvermogen van de mannen aan boord.

Van Oorlogsmachine naar Museumstuk

Na 20 jaar trouwe dienst en 51 patrouilles werd de onderzeeër in 1991 uit de vaart genomen. De operatie om het schip als museumstuk in te richten was gigantisch:

Ontmanteling: De nucleaire brandstof en het reactorgedeelte werden verwijderd (vervangen door een stalen cilinder) om de veiligheid van bezoekers te garanderen.

Het Droogdok: Er werd een speciaal droogdok van 136 meter lang gegraven naast de terminal. Le Redoutable is hiermee de grootste onderzeeër ter wereld die toegankelijk is voor het publiek.

Restauratie: Het interieur werd in de staat van de jaren '80 hersteld, inclusief de iconische rode verlichting in de commandoruimte voor de nachtwacht.

Een Leven in een Stalen Buis

Bezoekers krijgen bij de ingang een audiogids die hen meeneemt door de claustrofobische wereld van de 135-koppige bemanning. Tijdens de wandeling passeer je:

De Torpedokamer: Waar de verdedigingswapens van het schip lagen opgeslagen.

Het "Slachthuis": De bijnaam voor de smalle operatietafel in de ziekenboeg, die tevens dienstdeed als eettafel voor de officieren.

De Raketsilo's: De enorme verticale schachten die ooit plaats boden aan 16 M1-raketten met kernkoppen.

De Commandoruimte: De zenuwcentrale vol analoge meters, periscopen en sonarapparatuur die de technologische tijdsgeest van de jaren '60 en '70 ademt.

Meer dan alleen Onderzeeërs

Naast Le Redoutable biedt La Cité de la Mer een indrukwekkend overzicht van de oceaanverkenning. In de "Abyssal Aquarium", het diepste aquarium van Europa (11 meter diep), zie je duizenden kleurrijke vissen. Ook vind je er de Bathyscaaf Archimède, een diepzee-onderzoeksvoertuig dat tot bijna 10 kilometer diepte kon duiken.

Het museum is hiermee niet alleen een ode aan de militaire geschiedenis van Cherbourg, maar ook aan de wetenschappelijke nieuwsgierigheid van de mens. Voor iedereen die voet zet aan boord van Le Redoutable, blijft één besef hangen: de enorme discipline die nodig was om maandenlang in absolute stilte en afzondering de vrede te bewaken onder de golven van de wereldzeeën.

YouTube films
  Je kan vaak Nederlandse ondertiteling instellen zie >> TIPS

Le Redoutable (S611) – Franse nucleaire onderzeeër in Cherbourg

In deze video neemt Eric Gattenby ons mee aan boord van Le Redoutable (S611), de eerste Franse nucleair aangedreven ballistische raketonderzeeër (SSBN). Het schip is tegenwoordig te bezichtigen in Cité de la Mer in Cherbourg.

De Redoutable werd in dienst gesteld in 1971 en vormde een cruciaal onderdeel van de Franse nucleaire afschrikking tijdens de Koude Oorlog. Als strategische onderzeeër was zij uitgerust met ballistische raketten en ontworpen om lange tijd onopgemerkt onder water te opereren.

Tijdens de rondleiding krijgen we een unieke blik in het leven aan boord:

• de commandocentrale
• de bemanningsverblijven
• de machinekamer
• en het indrukwekkende raketcompartiment

Vandaag is Le Redoutable de grootste onderzeeër ter wereld die voor het publiek toegankelijk is. Een fascinerend bezoek voor iedereen die geïnteresseerd is in maritieme geschiedenis, de Koude Oorlog en nucleaire technologie.

Op 14 juni 1911 vertrok de RMS Olympic, het zusterschip van de Titanic, vanuit Southampton voor haar allereerste reis naar New York. Met meer dan 1300 passagiers en ruim 800 bemanningsleden aan boord begon de grootste liner ter wereld aan haar maiden voyage. Na vertrek stak Olympic het Kanaal over naar Cherbourg, waar extra passagiers en vracht aan boord werden gebracht met de tenders Nomadic en Traffic. Daarna zette het schip koers naar Queenstown, voordat de grote oversteek over de Atlantische Oceaan begon.

In de historische havenstad Cherbourg, waar ooit de grote oceaanliners van de Atlantische routes aanmeerden, ligt een maritieme geschiedenis verborgen onder de golven. In het indrukwekkende Cité de la Mer museum komen verhalen van ontdekkingsreizen, onderzeeërs en de legendarische Titanic weer tot leven.

Van een echte nucleaire onderzeeër tot een tentoonstelling over de passagiers die hier ooit aan boord gingen van ’s werelds beroemdste schip — elke stap door het museum voelt als een reis door de tijd.

Zelfs op een regenachtige dag wacht hier een avontuur diep in de maritieme geschiedenis. 

HOOFDSTUKKEN D-DAY NORMANDIË

HOOFDSTUKKEN TWEEDE WERELDOORLOG

HOOFDMENU